Η αντιμετώπιση της εξάρτησης από το πετρέλαιο
 
Τα αποθέματα ορυκτών καυσίμων δεν είναι ανεξάντλητα. Είναι πρώτιστης σημασίας να προετοιμαστούμε για την μετά-πετρελαίου εποχή τώρα, εφόσον σε 50 χρόνια, αν η κατανάλωση του πετρελαίου συνεχιστεί να αυξάνεται με τον ίδιο ρυθμό, ο κόσμος που θα αφήσουμε στα παιδιά μας θα έχει μειώσει σε μεγάλο βαθμό τις πηγές ορυκτών καυσίμων και η μέση παγκόσμια θερμοκρασία θα έχει αυξηθεί κατά 5 με 7°C λόγω του φαινόμενου του θερμοκηπίου. Νέες διαμάχες θα έχουν ξεσπάσει πάνω από τα εναπομείναντα αποθέματα πετρελαίου και δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι δεν θα έχουν πλέον πρόσβαση στο φρέσκο νερό εξαιτίας της παγκόσμιας υπρθέρμανσης.
Αυτή η εξάρτηση από το πετρέλαιο μπορεί να αντισταθμιστεί μόνο από δύο βιομηχανίες: την πυρηνική ενέργεια και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η παραγωγή πυρηνικής ενέργειας αυξάνεται ετησίως μόνο κατά 2.4% σε παγκόσμια κλίμακα, όσο κι αν πιστεύουμε στην αναγκαιότητα για γρηγορότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε αυτό τον τομέα. Αντιθέτως, από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εξέχει η αιολική ενέργεια με τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, ξεπερνώντας όλες τις άλλες πηγές παραγωγής ηλεκτρικής ενέργεια (25% ετησίως το 2003 παγκοσμίως): η αγορά της αιολικής ενέργειας διπλασιάζεται κάθε 4 χρόνια.
 
Το Πρωτόκολλο Kyoto
 
Μέσω του Πρωτοκόλλου Kyoto που υπεγράφη το 1997 και επιβεβαιώθηκε από τη Σύνοδο Κορυφής στο Γιαχάνεσμπουρκ το 2002, κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι δεσμευμένη να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου της κατά 8% έως το 2012 σε σύγκριση με το επίπεδό της του 1990.
Οι Ευρωπαϊκές χώρες έχουν αναλάβει συλλογικά τη λήψη μέτρων για την πρόληψη, αποτροπή ή ελάττωση των αιτιών των κλιματολογικών αλλαγών και τον περιορισμό των επιβλαβών επιπτώσεών τους. Με αυστηρότητα, όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες είναι υποχρεωμένες να δημοσιοποιούν τα αποθέματα των εκπομπών αερίου του θερμοκηπίου τους, όπως επίσης και την θέσπιση, εφαρμογή και δημοσίευση εθνικών προγραμμάτων τα οποία συμπεριλαμβάνουν μέτρα για την καταστολή των κλιματολογικών αλλαγών.
Το Πρωτόκολλο Kyoto προτείνει επίσης χρονοδιάγραμμα ενεργειών για τη μείωση των εκπομπών αερίων που θεωρούνται και η κύρια αιτία της παγκόσμιας υπερθέρμανσης κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών.
 
Ευρωπαϊκή Οδηγία
 
Η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2001/77/EC εκθέτει αντικειμενικούς στόχους για την αύξηση της αναλογίας της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στις Χώρες Μέλη, και προσδιορίζει χρονοδιάγραμμα για την δημιουργία υποχρεωτικών στόχων για κάθε χώρα, ξεκινώντας το 2006.
Για την εφαρμογή της Οδηγίας αυτής, κάθε χώρα έχει θεσπίσει κανόνες που στοχεύουν στην προώθηση της κατανάλωσης και παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από ανανεώσιμες πηγές (e.g. Ο Γαλλικός νόμος στοχεύει σε 10,000 MW αιολικής ενέργειας στην Γαλλία μέχρι το 2010, εκπροσωπώντας ανάπτυξη της αγοράς 70% ετησίως μέχρι τότε).
Στις χώρες που έχουν επιλεγεί από την Eolfi, αυτά τα μεγέθη πάντοτε συμπεριλαμβάνουν την υποχρέωση αγοράς της ενέργειας που παράγεται από αιολικά πάρκα για μεγάλα χρονικά διαστήματα (15 έως 20 χρόνια ανάλογα με τις χώρες), σε προκαθορισμένες τιμές.
Επιπλέον, ο τομέας της αιολικής ενέργειας είναι δικαιούχος συγκεκριμένου αριθμού φορολογικών κινήτρων που μπορούν να αυξήσουν το IRR (εσωτερικός βαθμός απόδοσης) των αιολικών πάρκων στο κεφάλαιο κατά 30%. Αυτά τα κίνητρα περιλαμβάνουν την πιθανότητα να επιταχυνθεί η απόσβεση των εγκαταστάσεων μέσα σε 12 έτη.

Άδεια εκπομπής CO2
 
Ένα από τα θεμέλια του Πρωτοκόλλου Kyoto είναι η δημιουργία του Συστήματος Εμπορίου CO2 από την 1η Ιανουαρίου 2005. Τα συμφωνητικά του Kyoto που υπεγράφησαν το 1997, προκειμένου να καταπολεμήσουν τις κλιματολογικές αλλαγές, δεσμεύουν την Ευρώπη να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 8% μεταξύ του 1990 και του 2010.
Στην πράξη, οι εταιρίες είτε εκπληρώνουν την υποχρέωσή τους μειώνοντας τις εκπομπές ρύπανσης με το χαμηλότερο κόστος, κυρίως αναβαθμίζοντας τις τεχνολογίες τους, ή αγοράζοντας μερίδια εκπομπών αερίου από αυτούς που πάνε καλύτερα, ή πληρώνοντας πρόστιμο 40 ευρώ ανά τόνο πλεονάζοντος CO2 ισότιμης εκπομπής (αυτό το πρόστιμο θα αυξηθεί στα 100 ευρώ μεταξύ του 2008 και του 2012), ένα υψηλό ποσό, εφόσον τα οικονομικά μοντέλα βασίζονται σε μια τιμή διακύμανσης από 10 έως 15 ευρώ ανά τόνο CO2 σε αυτή την μελλοντική αγορά.
Η Ευρωπαϊκή Οδηγία της 22 Ιουλίου 2003 ορίζει τους γενικούς κανόνες όμως κάθε χώρα πρέπει να θέσει το δικό της Εθνικό Σχέδιο Καταμερισμού για τις εκπομπές αερίου του θερμοκηπίου. Έτσι, κάθε βιομηχανική περιοχή (και όχι κάθε εταιρία) θα λαμβάνει δωρεάν αναλογία από την Χώρα, που θα συμπίπτει με την άδεια εκπομπής της. Για την αρχική περίοδο (2005-2007), το μοναδικό αέριο θερμοκηπίου που αφορά είναι το CO2 (οι χημικές και αγρο-τροφίμων βιομηχανίες απαλλάσσονται).
Η Γαλλία κατηγορείται για καθυστερημένη ανταπόκριση παρουσίασης του σχεδίου της, και γενικότερα για την αμελή συμπεριφορά της και για την περιοριστική ερμηνεία της οδηγίας. Εν τούτοις, συμπεριλαμβάνονται κάπου 700 με 1,450 βιομηχανικές περιοχές (2,300 στη Γερμανία και 1,500 στη Μεγάλη Βρετανία). Οι περισσότερο μολυσματικοί τομείς είναι ο μεταλλουργικός, η βιομηχανία τσιμέντου, η υαλουργία, η κεραμική, ο χαρτοπολτός και η ενέργεια. Τα τωρινά σύνολα ποικίλουν μεταξύ 113 και 129 εκατομμύρια τόνους CO2 που εκπέμπεται κάθε χρόνο, σε αντίθεση με 109 εκατομμύρια τόνους το 2002, και 116 εκατομμύρια το 1990.
Ευρωπαίοι βιομήχανοι έχουν εγείρει αντιρρήσεις σε σχέση με αυτούς τους ποσοτικούς περιορισμούς καθώς όπως φαίνεται αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό από ξένους ομίλους. Αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν το Πρωτόκολλο Kyoto (μια κατάσταση η οποία υπόκεινται σε αλλαγή), οι υπόλοιποι υπογράφοντες δεν υποχρεούνται να συμμορφωθούν με αυτό. Έτσι, ορισμένοι όμιλοι απειλούν να αναβάλλουν τις κεφαλαιακές τους δαπάνες. Ο παραγωγός ατσαλιού Arcelor υπέβαλε μήνυση κατά της οδηγίας με το Λουξεμβουργιανό δικαστήριο!
 
Πράσινα Πιστοποιητικά (R.E.C.S: Σύστημα Πράσινων Πιστοποιητικών)
 
Η Αγορά των Πράσινων Πιστοποιητικών φαίνεται να είναι από τα καλύτερα εργαλεία για την δημιουργία απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας.
H Ευρωπαϊκή Οδηγία 2001/77/EC της 27 Σεπτεμβρίου 2001 σχετικά με την προώθηση ηλεκτρικού ρεύματος παραγόμενου από ανανεώσιμες πηγές ενέργειες (ΑΠΕ) στην εσωτερική αγορά ηλεκτρικού, παραθέτει φιλόδοξους στόχους ανάπτυξης για τις Χώρες Μέλη εφόσον αποβλέπει στην ενίσχυση αυτών των πηγών ενέργειας κατά 8%, και να φτάσει το 22% της συνολικής κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το 2010 (Η Γαλλία έχει αναλάβει να πάει από 15 στο 21%). Τα μέσα για την επίτευξη αυτών των στόχων βρίσκονται στα χέρια των Κρατών Μελών. Επιπλέον, αυτή η οδηγία παραθέτει ποσοστά κατανάλωσης για τις Χώρες Μέλη παρά ποσοστά παραγωγής.
Από όλα τα εργαλεία που υπάρχουν σήμερα, η αγορά των Πράσινων Πιστοποιητικών φαίνεται από τα καλύτερα εργαλεία για τη δημιουργία απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας.
Το πράσινο πιστοποιητικό αποτελεί "απόδειξη" ότι το ηλεκτρικό ρεύμα που διοχετεύεται στο δίκτυο από ένα παραγωγό προέρχεται από ανανεώσιμη πηγή. Αυτό το πιστοποιητικό είναι ένα έγγραφο (έκτυπο ή ηλεκτρονικό) που περιέχει πληροφορίες για τον χειριστή και τις εγκαταστάσεις του: επωνυμία εταιρίας, διεύθυνση χειριστή, τοποθεσία εγκαταστάσεων, ικανότητα, ημερομηνία ανάθεσης, τεχνολογία, τομέας, χρηματοδοτήσεις που μπορεί να έχουν ληφθεί. Πιστοποιητικό εκδίδεται από το αρμόδιο σώμα – αρχές έκδοσης – κάθε φορά που παράγεται μια MWh ηλεκτρικού ρεύματος από ανανεώσιμη πηγή ενέργειας.
Τέσσερεις Ευρωπαϊκές χώρες έχουν στήσει συστήματα για πράσινα πιστοποιητικά: the Netherlands, η Ιταλία, το Βέλγιο και η Αγγλία.
 
Η υποχρέωση αγοράς από την EDF
 
Η Πράξη της 10ης Φεβρουαρίου 2000 δεσμεύει την EDF να αγοράζει για μια περίοδο 15 χρόνων το ηλεκτρικό που παράγεται από αιολικά πάρκα στην Γαλλία σύμφωνα με ένα προσδιορισμένο τιμοκατάλογο. Όταν η EDF παραλαμβάνει μια πλήρη και έγκυρη αίτηση, είναι υποχρεωμένη να υπογράψει ένα συμβόλαιο αγοράς με τους ακόλουθους κύριους όρους:
 
• Διάρκεια: 15 χρόνια (ανανεώσιμα)
• Βασική τιμή: €0.082 / kWh (από τον Ιούλιο 2006):
  - Για τα πρώτα 5 χρόνια λειτουργίας του πάρκου: σταθερό
  - Για τα 10 επόμενα χρόνια: σύμφωνα με την παραγωγικότητα (μέση παραγωγή των 3 ενδιάμεσων ετών από τα 5 πρώτα έτη λειτουργίας) και το συντελεστή απόδοσης του έργου.

Ανάπτυξη της Γαλλικής αγοράς
 
Η Γαλλία, παρόλο που έχει μεγάλη καθυστέρηση σε σχέση με τις γειτονικές της χώρες, συγκαταλέγεται ανάμεσα στις αναδυόμενες χώρες όσο αφορά την αιολική ισχύ στην Ευρώπη. Η Γαλλική αγορά, η οποία αναπτύσσεται σταθερά από το 2002, αναπτύσσεται με τον ίδιο τρόπο με την Γερμανική αγορά αλλά έχει μείνει 10 χρόνια πίσω.
Ενώ η παραγωγή της Γερμανίας φτάνει τα 20,000 MW, η Γαλλία συγκαταλέγεται 8η στην Ευρώπη με λίγο περισσότερα από 2 GW παραγόμενα από περισσότερα από 150 αιολικά πάρκα.
Ο στόχος της Γαλλικής κυβέρνησης είναι η παραγωγή 10,000 MW μέχρι το 2010.
 
Στην Ευρώπη
 
Για μια φορά, η Ευρώπη προηγείται σε αυτή την ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά, χάρη στις ισχυρές βιομηχανικές τακτικές και τις τεράστιες παράκτιες περιοχές. Τα 48,000 MW αιολικής ισχύς της Ευρώπης καλύπτουν το 4.1% της εσωτερικής συνολικής της ανάγκης ηλεκτρικού (60 εκατομμύρια άνθρωποι). Η αιολική ενέργεια είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη πηγή παραγωγής ηλεκτρικού. Αυτή η ανάπτυξη είναι ακόμα πιο ισχυρή στην Ευρώπη. Σε 20 χρόνια υποτίθεται ότι το 10% της κατανάλωσης του ηλεκτρικού στην Ευρώπη θα προέρχεται από αιολική ενέργεια.

Η κατασκευή ενός αιολικού πάρκου αποτελείται από 3 στάδια:
 
Ανάπτυξη
 
Αυτό το στάδιο περιλαμβάνει:
1) Διεξαγωγή ανεμολογικών αναλύσεων και σχεδιασμό του πάρκου,
2) Εξασφάλιση της γης, απόκτηση των απαιτούμενων αδειών, αίτηση και απόκτηση των αδειών οικοδομής,
3) Υπογραφή 15ετούς συμβολαίου (το λιγότερο) με την EDF (ή αντίστοιχες αρχές) με δέσμευση αγοράς ολόκληρης της παραγωγής σε προκαθορισμένη τιμή γνωστή κατά την υπογραφή του συμβολαίου.
 
Προηγούμενες ανεμολογικές αναλύσεις είναι απαραίτητες για την πρόβλεψη της παραγωγικότητας του πάρκου. Διεξάγονται από πολλούς ανεξάρτητους ειδικούς κατά τη διάρκεια ενός έτους τουλάχιστον στην τοποθεσία. Στη συνέχεια συγκρίνονται με μετρήσεις προηγούμενων δεκαετιών σε γειτονικές τοποθεσίες από εθνικές μετεωρολογικές υπηρεσίες.
 
Κατασκευή
 
Το στάδιο της κατασκευής διαρκεί από 8 έως 12 μήνες.
Ένα αιολικό πάρκο μεσαίου μεγέθους αποτελείται από 6 έως 15 ανεμογεννήτριες (η μέση ισχύς μιας ανεμογεννήτριας είναι της τάξεως των 2 MW).
Οι ανεμογεννήτριες κατασκευάζονται από κατασκευαστές όπως η General Electric, η Siemens ή η Vestas, και ο κύκλος ζωής τους είναι τουλάχιστον 20 έτη.
Ο ελάχιστος χρόνος εγγύησης από τον κατασκευαστή είναι 5 χρόνια τα οποία μπορούν να παρατεθούν έως τα 12 (ο κατασκευαστής εγγυάται ένα ποσοστό διαθεσιμότητας περίπου 97% κατά τη διάρκεια του χρόνου εγγύησης)
Το αιολικό πάρκο κατασκευάζεται από εξέχων εργολάβο υπό την επίβλεψη ενός ευυπολήπτου υπεύθυνου διαχείρισης έργων.
 
Λειτουργία
 
Η εταιρεία ηλεκτρισμού είναι υποχρεωμένη να αγοράσει ολόκληρη την παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια σε προκαθορισμένη τιμή, η οποία έχει ορισθεί στη σύμβαση, για 15 έως 20 χρόνια ανάλογα με την κάθε χώρα.
 
Η διαχείριση του αιολικού πάρκου προσδιορίζεται στη σύμβαση από 5 έως 12 έτη με την καθοδήγηση του βιομηχανικού διαχειριστή. Οι φορείς ανάπτυξης και οι κατασκευαστές των αιολικών μηχανών προσφέρουν πάντοτε αυτή την υπηρεσία.

Εξ’ ορισμού, η ανεμογεννήτρια είναι προφανώς οικολογική. Η λειτουργία της είναι εντελώς φυσική: ούτε αέρια ή εκπομπή μορίων, ούτε απόβλητα, ούτε εκκενώσεις, απόλυτος σεβασμός στην ποιότητα του αέρα… με άλλα λόγια, το απόλυτο της καθαρής ενέργειας.
 
Ηχητική Όχληση
 
Προκαλούν οι ανεμογεννήτριες ηχητική όχληση;
Ο νόμος ορίζει ότι η αιολική ενέργεια δεν πρέπει να αυξάνει την περιβάλλουσα ηχητική όχληση περισσότερο από 5 decibels κατά τη διάρκεια της ημέρας και 3 dB τη νύχτα. Οι βελτιώσεις που έγιναν έχουν βοηθήσει στη μείωση της ηχητική όχλησης των ανεμογεννήτριων που συνήθως είναι λιγότερο από 55 dB στη βάση της μηχανής. Η ταχύτητα περιστροφής των ανεμογεννητριών μειώνεται σκόπιμα όταν υπάρχει άνεμος μικρής έντασης έτσι ώστε να περιορίσει τον αεροδυναμικό θόρυβο. Η ηχητική όχληση δεν αυξάνεται με την ισχύ των ανεμογεννητριών καθώς, τα τελευταία χρόνια, η αύξηση του μεγέθους έχει εναρμονιστεί με τεχνολογικές βελτιώσεις (όπως βελτιστοποιημένη κατατομή πτερυγίων και έλεγχος των μηχανικών θορύβων μέσω συστημάτων τροχών υψηλής ακρίβειας και άξονες δρομέων τοποθετημένους πάνω σε προεξοχές). Επιπλέον, η ταχύτητα περιστροφής του πτερυγίου επιβραδύνεται με την αύξηση του μεγέθους του δρομέα. Για να περιοριστεί ο κίνδυνος, πάντοτε διεξάγεται μια γνωμοδότηση επιπτώσεων και δίνονται συστάσεις για την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών σε απόσταση τουλάχιστον 500 μέτρων από τα κοντινότερα σπίτια. Σε αυτή την απόσταση, πρακτικά δεν ακούγεται κανένας θόρυβος.
 
Τοπίο
 
Πώς να εναρμονίσεις μια ανεμογεννήτρια με το τοπίο
Σαν ένα κάστρο ή μία οδική γέφυρα, μια ανεμογεννήτρια μπορεί να αποτελέσει μία εντυπωσιακή κατασκευαστική λεπτομέρεια. Εξαιτίας του μεγέθους τους, οι ανεμογεννήτριες δεν πρέπει να τοποθετούνται σε τουριστικές, συμβολικές ή διατηρητέες τοποθεσίες. Η Eolfi δεσμεύεται να υπακούει σε αυτό τον περιορισμό και προωθεί την τοποθέτησή τους είτε σε απομακρυσμένες είτε σε βιομηχανικές περιοχές. Η αποσυναρμολόγηση των ανεμογεννητριών στο τέλος της ωφέλιμης ζωής τους προβλέπεται πάντοτε στο λογαριασμό του κεφαλαίου.
Παίζοντας με τα χρώματα, διαμέσου της αρμονίας τους και του μεγέθους τους, αγωνιζόμαστε να τις ταιριάξουμε σε υπάρχουσες καταστάσεις: λόφους, βλάστηση, κορυφογραμμές, κ.λ.π. Σε ορισμένες προστατευμένες περιοχές, εάν οι ανεμογεννήτριες χρειάζεται να καλυφθούν, η τοποθεσία τους θα πρέπει να επιλεγεί σύμφωνα με την ορατότητα των γωνιών σε διαφορετικές αποστάσεις.
Μία χωροταξική μελέτη συνήθως διεξάγεται σε συνεργασία με τον ενδιαφερόμενο πληθυσμό. Σε ένα τοπίο, μία ανεμογεννήτρια μπορεί να θεωρηθεί ένα είδος νεωτερισμού, άποψη για το περιβάλλον, και αισιόδοξη χρήση των φυσικών πηγών. Επίσης, μπορεί να χαρακτηρισθεί και πόλος έλξης για τους τουρίστες.
Οπωσδήποτε, από την Πράξη στις 03/01/2003, για την υποβολή αίτησης για άδεια οικοδομής, απαιτείται Μελέτη Επιπτώσεων για όλα τα έργα πάνω από 2.5 MW. Επιπροσθέτως, απαιτείται δημόσια έρευνα για οποιαδήποτε κατασκευή ξεπερνάει τα 25 m. Η μελέτη επιπτώσεων εμπεριέχει μία ανάλυση του τοπίου και μια μελέτη παρεμβολής του έργου στο περιβάλλον (στο τοπίο, το νερό, την πανίδα, την υγεία, κ.λ.π.). Όλα τα στοιχεία ένταξης των ανεμογεννητριών στο τοπίο (φωτογραφίες, σχέδια, προσομοιώσεις, κ.λ.π.) πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην μελέτη επιπτώσεων.
Εάν απαιτείται, η ανεμογεννήτρια μπορεί να απομακρυνθεί τόσο διακριτικά όσο όταν εγκαταστάθηκε και αξιοποιήθηκε: την εύκολη αποσυναρμολόγηση και μεταφορά, ακολουθεί η γρήγορη αποκατάσταση της τοποθεσίας, δεδομένου του λιγοστού χώρου που είχε καταλάβει στο έδαφος. Σε σύγκριση με εγκαταστάσεις των οποίων η αποσυναρμολόγηση απαιτεί μεγάλες και δαπανηρές εργασίες, η ανεμογγενήτρια είναι οικολογικά ευνοϊκή.
 
Τηλεοπτική λήψη
 
Μπορούν οι ανεμογεννήτριες να εμποδίσουν την λήψη ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών προγραμμάτων;
Με κανένα τρόπο δεν θα επηρεαστούν τα αγαπημένα σας προγράμματα. Για να εμποδίσει οποιαδήποτε παρεμβολή ραδιοφωνικών κυμάτων, η Κρατική Υπηρεσία Συχνοτήτων είναι υπεύθυνη για τον κατανομή συχνοτήτων και για τη διαχείριση ραδιοηλεκτρικών δικαιωμάτων σε ολόκληρη τη Γαλλία. Για την εγκατάσταση μιας ανεμογεννήτριας λαμβάνονται υπόψη τα ραδιοηλεκτρικά δικαιώματα που συσχετίζονται με την τοποθεσία εγκατάστασης. Ως προληπτικό μέτρο, ο χάρτης των ραδιοηλεκτρικών δικαιωμάτων καθορίζεται κατά ένα πολύ γενικό τρόπο, συνεπώς, ένα έργο εγκατάστασης ανεμογεννητριών σε μια περιοχή που υφίστανται τέτοια δικαιώματα δεν είναι απαραίτητα αδύνατο. Μια εκ βαθέων τοπική μελέτη μπορεί να καταλήξει σε εξουσιοδότηση κατασκευής. Πάντως, αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί σωστά από το ξεκίνημα του έργου, καθώς η διαδικασία είναι μερικές φορές μεγάλη.
 
Πτηνά
 
Είναι οι ανεμογεννήτριες επικίνδυνες για τα πτηνά;
Κάθε μελέτη χωροθέτησης των ανεμογεννητριών εξετάζεται από τους ορνιθολόγους, ιδιαίτερα από την ένωση προστασίας πτηνών. Κατά τη διάρκεια σχεδόν όλης της τελευταίας δεκαετίας, πολυάριθμες ορνιθολογικές μελέτες έχουν προσδιορίσει την επίδραση της παρουσίας των ανεμογεννητριών στη ζωή των πτηνών. Συνεπώς έχει παρατηρηθεί ότι η επίδραση αυτή είναι λιγότερο επιβλαβής από εκείνη της κίνησης των δρόμων, των παραθύρων ή των γραμμών ηλεκτρικού δικτύου, αφού οι ανεμογεννήτριες περιστρέφονται αργά, κάτι που τις καθιστά περισσότερο ορατές για τα πτηνά. Είναι απόλυτα δυνατό να σχεδιαστεί ένα αιολικό πάρκο φιλικό προς τα πτηνά τοποθετώντας τις ανεμογεννήτριες μακριά από γκρεμούς όπου πετάνε τα αρπακτικά πουλιά ή αφήνοντας διαδρόμους μεταξύ ορισμένων ανεμογεννητριών, ώστε τα πτηνά να διασχίζουν την τοποθεσία ευκολότερα.
Παραδείγματος χάριν, στην Ολλανδία, μια μελέτη έδειξε ότι η επίδραση των ανεμογεννητριών στα πτηνά είναι 100 φορές ασθενέστερη απ’ ότι των γραμμών ηλεκτρικών δικτύων και 200 φορές ασθενέστερη απ’ ότι της κίνησης των δρόμων

Στο μέλλον, θα χρειαστεί να κάνουμε δραστικές επιλογές για να διαλέξουμε τις καλύτερες τοποθεσίες ώστε να βελτιστοποιήσουμε την παραγωγή ενέργειας των ανεμογεννητριών ή αντιθέτως, θα δεχθούμε λιγότερο ιδανικές τοποθεσίες εξαιτίας της αναγκαιότητας να προστατέψουμε το περιβάλλον;
Ο κόσμος δεν πάσχει από περιοχές άπνοιας. Αντιθέτως, μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν αναρίθμητα μέρη όπου η αιολική ενέργεια θα παρέχει την καλύτερη ενεργειακή λύση, συγκεκριμένα στις νότιες χώρες και στην Αμερική. Πολλοί μάλιστα σκέφτονται την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην Σιβηρία ή στο Tierra del Fuego, ή ακόμα και στο Βόρειο Πόλο! Αυτές είναι τεράστιες εκτάσεις τις οποίες μαστίζουν ισχυροί, κυριολεκτικά αδιάκοποι άνεμοι.
Ιδανικές τοποθεσίες για την εγκατάσταση απεριόριστου αριθμού ανεμογεννητριών!
 

Αλλά τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν εξετάζουμε το ζήτημα της συντήρησης, χωρίς να γίνει λόγος και για τα τεράστια καλώδια που απαιτούνται για τη μεταφορά του παραγόμενου ηλεκτρικού ρεύματος στις κατοικημένες περιοχές. Βεβαίως, αναμένονται σημαντικές διεθνείς συναλλαγές, όπως σε άλλους οικονομικούς τομείς είτε αφορούν εξαγωγή ενέργειας, εξοπλισμού ή τεχνογνωσίας.
Εν κατακλείδι, θα λέγαμε ότι ο τομέας παραγωγής της ηλεκτρικής ενέργειας από αιολική ενέργεια είναι παγκοσμίως ένας επενδυτικός στόχος, που αξιοποιεί μία ανεξάντλητη, καθαρή πηγή ενέργειας η οποία συνεισφέρει στη σταθερή ανάπτυξη του πλανήτη!