Energia wiatrowa była używana przez ludzi od czasów starożytności: marynarka żaglowa do podbojów i handlu, młyny wiatrakowe w młynarstwie, irygacji… We Francji skrzydła 20 000 młynów od dwoch wieków kręcą się na naszych wzgórzach. Silnie eksploatowaliśmy siłę napędową wiatru w celu uruchomienia narzędzi do momentu, gdy para, a następnie elektryczność przejęły jej rolę. W ciągu ostatnich dziesięcioleci energia wiatrowa wzbudziła nowe zainteresowanie z racji kwestii środowiskowych.

 

 

Wiatraki są z definicji ekologiczne. Ich działanie jest jak najbardziej naturalne: brak emisji gazów i cząsteczek stałych, brak odpadów, ścieków, zanieczyszczeń powietrza, w skrócie - najczystsza energia.

Wiatraki są łatwe w montażu i demontażu. Zbudowane są z nietoksycznych materiałów, nadających się do odzysku, nie pozostawiają śladów na obiekcie po ich demontażu. Mają długą żywotność (przekraczającą 20 lat).

Produkują znaczące ilości energii: na farmie składającej się z 10 wiatraków o mocy 2 MW każdy dostarcza energii użytkowej dla 10 000 osób (poza ogrzewaniem). Ich wpływ na otoczenie jest minimalny i uczestniczą w walce przeciwko efektowi cieplarnianemu.

 

 

Wpływ na krajobraz: W tym punkcie opinie różnią się: ocena wizualna lub inna turbin wiatrowych w krajobrazie jest kwestią typowo subiektywną i indywidualną dla każdego człowieka.

Hałas: nowoczesne turbiny wiatrowe poczyniły ogromne postępy w tej dziedzinie, posiadają również relatywnie niskie prędkości obrotowe. Generowany hałas jest dopuszczalny. Wystarczy udać się na obiekt wiatrakowy, aby obalić najbardziej dziwaczne pogłoski w tej dziedzinie.

IWreszcie, przepisy dotyczące budowy farm wiatrowych (wymagane odległości) czuwają nad usunięciem lub zminimalizowaniem ewentualnych uciążliwości związanych z hałasem.

 

 

Człowiek zawsze kształtował krajobraz, zarówno jeżeli chodzi o przydrożne drzewa, szańce, czy też tarasowe ogrody...
Jednakże, od momentu obowiązywania ustawy z dnia 3.01.2003, w celu zdobycia pozwolenia na budowę niezbędne jest Badanie Wpływu Środowiskowego dla każdego projektu przekraczającego 2,5 MW oraz obligatoryjna ankieta publiczna dla każdej konstrukcji, której wysokość przekracza 25 m. Badanie wpływu zawiera analizę krajobrazową obiektu oraz badanie integracji w środowisku (krajobraz, woda, fauna, zdrowie,…).
Kwestia krajobrazu spotyka się z niespodziewanym odzewem w środowisku przemysłowym. Instalacja wiatraków może przyczynić się do przywrócenia nieużytków przemysłowych. Jest to sposób na przydzielenie nowej funkcji obiektom, które stanowią część naszego dziedzictwa przemysłowego lub architektonicznego.
Jeżeli sobie tego życzymy, wiatrak może zostać wycofany równie dyskretnie, jak został zamontowany i jak funkcjonował: łatwy demontaż i transport, bardzo szybkie przywrócenie stanu pierwotnego terenu, biorąc pod uwagę niewielką zajmowaną powierzchnię.

 

 

1. W celu walki z ociepleniem planety.
Zapowiadane zmiany klimatyczne przejawiają się w postaci coraz częstszych katastrof naturalnych (powodzie, silne burze, huragany, topnienie lodowców,…).
Jest jeszcze czas, aby zareagować. Dzięki oszczędzaniu energii i przekierowaniu produkcji energii na czyste oraz odnawialne źródła można odwrócić te tendencje.

2. W celu zabezpieczenia produkcji energii.
Stały wzrost cen baryłki ropy naftowej oraz innych surowców kopalnych (jak na przykład węgla i gazu ziemnego) prowadzi bezpośrednio do ogólnego wzrostu kosztów utrzymania (ogrzewanie, transport,...).
Nawet energia nuklearna nie ratuje nas z tego impasu, ponieważ złoża uranu także nie są niewyczerpalne. Eksperci już dziś przewidują ich zużycie za 40 lat.

 

 

Klasyczna instalacja o mocy 2 MW ma 120 metrów wysokości. Jest to łatwo osiągalna wysokość przy wiatraku, którego oś rotora znajduje się na wysokości 80 metrów od podłoża, a rozpiętość śmigieł wynosi ponad 80 metrów.

 

 

Ze względu na ograniczone prace budowlane, wznoszenie wiatraka odbywa się dyskretnie. Najbardziej spektakularne fazy dotyczą transportu i montażu urządzenia. Transport wymaga dostarczenia drogą lądową fragmentów masztu i śmigieł w trybie specjalnego konwoju. Przejazd przez miasta i miasteczka przyciąga wówczas licznych widzów. Postawienie maszyny wymaga następnie użycia dźwigów i innych ogromnych maszyn. Po zainstalowaniu wiatrak odznacza się skromną zajmowaną powierzchnią (1% powierzchni, jaki zajmowałaby instalacja o takiej samej mocy produkująca energię innego typu).

 

 

Podczas instalowania lokalne firmy najczęściej wykonują największą część prac budowlanych. Następnie niezbędni są profesjonaliści do zapewnienia eksploatacji i konserwacji. Te miejsca pracy dotyczą znanych zawodów, jak na przykład: konserwacja instalacji przemysłowych, kotlarstwo, elektryka i elektromechanika. Wielu profesjonalistów znajdzie tu okazję do wykonywania swojej pracy, przystosowując po prostu swoją wiedzę. Ponadto istnieją możliwości przekwalifikowania się na najnowsze specjalności, jak na przykład elektronika lub informatyka. W dziedzinach tych konstruktorzy zapewniają szkolenia odpowiedniego personelu.

 

 

Obiekt zaczyna przyciągać ciekawych, którzy szybko ulegają urokowi instalacji. Niektóre obiekty służą nawet jako tło do zdjęć publikowanych w magazynach mody i turystyki. We Francji miejscowości, które posiadają wiatraki, stają się miejscami wizyt z punktami informacji turystycznej oraz z sklepami z regionalnymi produktami. Lokalne restauracje otrzymują nawet koncesje, aby proponować publiczności miejsce, gdzie można się zrelaksować w gronie rodzinnym przy szklance napoju lub lokalnym daniu. Farma wiatrowa może zatem pozytywnie przyczynić się do rozwoju regionalnej turystyki.

 

 

Francja, po Wielkiej Brytanii, posiada największy potencjał wiatru w Europie. Wspaniałe zasoby rozmieszczone na całym terytorium kraju: niewyczerpalne bogactwo, które Francja zamierza eksploatować.

Francja w porozumieniu z CEE wyznaczyła sobie ambitny cel: udział energii odnawialnych w produkcji energii elektrycznej osiągnie 21% w perspektywie 2010 r., wobec obecnych 14%. W czerwcu 2001 r. rząd francuski dla umocnienia tego celu przygotował nową ustawę dotyczącą energii, która została uchwalona i weszła w życie. Ma ona ułatwić i promować produkcję energii z zasobów odnawialnych dla uzyskania mocy 13 000 MW w 2010 r.

 

 

Powstawanie farm wiatrowych oznacza planowanie, projektowanie konstrukcji, instalację wiatraków, zarządzanie produkcją i działania konserwacyjne. Infrastruktura regionów instalacji zostaje w ten sposób wzmocniona. Pozwala to na pojawienie się nowych zawodów i utworzenie wielu nowych miejsc pracy, które z kolei przyczyniają się do wzrostu siły nabywczej i do uzyskania nowych wpływów podatkowych przez państwo. Na dzień dzisiejszy dochody 45 000 ludzi w Niemczech pochodzą wyłącznie z sektora wiatraków. Jego ekspansja pozwoliła, w sposób pośredni, na utworzenie co najmniej 150 000 nowych miejsc pracy. Potrojenie odnawialnych energii w Europie odpowiada natychmiastowemu utworzeniu 2 milionów miejsc pracy.

 

 

Konsekwencje implementacji obiektu wiatrakowego dla środowiska zwierzęcego były tematem licznych badań naukowych. Przeprowadzenie takich badań było konieczne, gdyż zachowanie zwierząt jest zmienne w zależności od kierunku wiatrów, pór roku oraz zaawansowania prac implementacyjnych. Dotyczy to w szczególności ptaków - niektóre szukają schronienia w nowych konstrukcjach w celu budowania swoich gniazd, inne omijają je. Jak chronić jedne i szanować pierwotne przyzwyczajenia innych?

Obserwacje naukowe poczynione już podczas pierwszych badań wskazują na jednoznaczne od lat wnioski: eksploatacja obiektu wiatrakowego jest bezpieczna dla zwierząt.

Fakt ten został potwierdzony sondażem przeprowadzonym wśród myśliwych. Poza fazą instalowania obiekty wiatrakowe nie stanowią źródła zakłóceń ani dla lokalnej zwierzyny łownej, ani dla ptaków. Ten sukces został osiągnięty zarówno dzięki kształtowi śmigieł oraz prędkości ich rotacji, jak i wszelkim wcześniejszym badaniom (miejsce implementacji, ukierunkowanie i rodzaj konstrukcji). Mimo to, zgodnie z prawem, żadna implementacja wiatraków nie może być brana pod uwagę w obszarach ochrony ptaków lub w niektórych parkach przyrodniczych.

 

 

Francja jako sygnatariusz międzynarodowej konwencji z KYOTO w sprawie ochrony klimatu głęboko zaangażowała się w politykę rozwoju energii wiatrowej. Jeden wiatrak o mocy 1 500 kW wystarczy na wyprodukowanie od trzech do czterech milionów kWh rocznie bez pogorszenia jakości powietrza. Produkcja ta pokrywa w wystarczający sposób zapotrzebowanie na prąd elektryczny 1 000 rodzin czteroosobowych. Energia ta, wyprodukowana z innego źródła, wygenerowałaby emisję 3000 ton CO2 (dwutlenku węgla) wraz z pyłami SO2 (dwutlenek siarki) i NO (tlenku azotu). O tyle mniej degradujących czynników przeniknąć może do atmosfery.

 

 

Cień rzucany przez łopatki znajdujące się w ruchu zmienia się w zależności od warunków meteorologicznych, kierunku wiatru i położenia słońca. Ta gra światła i cienia mogłaby przybrać dokuczliwy charakter zwany efektem stroboskopu. Przy konstrukcji wiatraków i doborze materiałów uwzględnia sie ten czynnik, tak aby żadna taka uciążliwość się nie pojawiła.

 

 

Wiatrak w okresie swojej żywotności (20 lat) produkuje od 30 do 82 razy więcej energii niż jest to potrzebne do jego konstrukcji, eksploatacji i rozbiórki. W tradycyjnych elektrowniach ten wskaxnik wynosi pomiędzy 0,3 a 0,4 w najlepszym wypadku. W istocie, w celu wyprodukowania energii elektrycznej pochłoniają one ogromne ilości surowców. Wiatrak zaimplementowany w najlepszym miejscu może zwrócić swój koszt w ciągu trzech miesięcy funkcjonowania. Niezależnie od długości czasu, amortyzacja energetyczna jest praktycznie niemożliwa dla tradycyjnej elektrowni.

 

 

W długim okresie koszty energii wiatrowej charakteryzują się tendencją malejącą, co się nie zdarza w przypadku kosztów energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł tradycyjnych z racji ich zapotrzebowania na surowce i kosztów generowanych przez zagospodarowanie odpadów.

Do kosztów bezpośrednich dochodzą koszty pośrednie. Każdego roku ogromne wydatki przeznaczane są na leczenie i odszkodowania dla ofiar efektu cieplarnianego, emisji toksycznych gazów do atmosfery, nawracających huraganów i powodzi.

 

 

W celu zapewnienia regulacji oraz stałości dystrybucji energii elektrycznej wszystkie elektrownie w Europie są połączone między sobą.

Ponieważ wiatraki są oczywiście podłączone do tej europejskiej sieci dystrybucji, użytkownicy korzystają jednocześnie z aktualnych gwarancji zaopatrzenia oraz z czystej energii elektrycznej. Nadto, nieustający postęp w dziedzinie meteorologii oraz coraz dokładniejsze prognozy znacząco ułatwiają uwzględnianie produkcji wiatrakowej przez osoby odpowiedzialne za sieć dystrybucyjną.

 

 

Od dawna uczeni z całego świata przypominają nam, że światowe zapasy surowców kopalnych (węgiel kamienny, ropa naftowa, gaz ziemny i uran) są ograniczone. Jednocześnie, czego doświadczamy coraz dotkliwiej każdego roku, globalny ekosystem nie może więcej znieść spalania surowców kopalnych. Energia nuklearna również zna swoje ograniczenia i ryzyka, w szczególności związane z zakopywaniem odpadów, którego skutki są nieprzewidywalne dla przyszłych pokoleń.

Tymczasem odnawialne energie oferują nam potencjał niewyczerpalnych surowców bez ryzyka dla obecnych i przyszłych pokoleń, a także bez pogarszania klimatu. Ta alternatywa nie jest już utopią, powoli weszła w nasze życie. Czysta, skuteczna i tańsza energia posiada cechy, które powodują, że budowa farm wiatrowych nabiera przyspieszenia i obejmuje coraz więcej regionów.

Do każdego z nas należy zagospodarowanie tego nowego zasobu i propagowanie jego rozpowszechniania, nie czekając, aż konsekwencje wobec klimatu staną się nieodwracalne, czy też aż zasoby surowców kopalnych się wyczerpią.

 

Powrót